Honduras, Dom Serca Św. Marii Goretti

Prezentacja kraju:

 

Honduras  położony jest w Ameryce Środkowej pomiędzy Morzem Karaibskim, a Oceanem Spokojnym. Kraj ma kształt trójkąta, w związku z czym wybrzeże jest dość długie, ok. 735 km . Tereny górzyste zajmują prawie 4/5 powierzchni kraju! Klimat Hondurasu jest bardzo zróżnicowany, centrum kraju jest gorące z dużą wilgotnością i dużą ilością deszczu. W górach natomiast jest chłodniej, co jest bardzo przyjemne. Natomiast wysoko w górach  jest nawet bardzo zimno i bardzo mokro.

 

W Hondurasie ludność składa się z różnych grup etnicznych. 90% to tzw. Mestizo - jest to mieszanka kolonistów hiszpańskich z rdzennymi Indianami.  Następna duża grupa to Garifuna (2.5% ludności) - pochodzą od byłych niewolników afrykańskich, mieszkają na północnym wybrzeżu i na wyspach (Bay Islands), mają swój język, kulturę i żyją w małych wioskach na wzór afrykański. Następne ważne i liczne grupy etniczne to Chorti Maya i Lenca, zamieszkujący zachodnią część kraju, a Miskito, Pech i i Tawahka – wschodnią.

 

Tegucigalpa, stolica i największe miasto Hondurasu położone jest w południowej części kraju, u stóp góry Picacho, w dolinie rzeki Choluteca na wysokości ponad 900m n.p.m. Nazwa „tegucigalpa” oznacza w miejscowym indiańskim narzeczu „srebrna góra”. Kraj obfitujący w banany w przeróżnych odmianach. Tegucigalpa wieczorem złudnie piękna i bogata w blask drobnych świateł rozciągających się na górskich szczytach, w dzień dla kontrastu  bóstwo, bieda i brud, podkreślone stosem kolorowych śmieci.

 

Nasza dzielnica "La Trinidad" znajduje się na południe od Tegucigalpa, w gminie Gomayagüela. Tuż powyżej jest o wiele bardziej znana dzielnica Pedregal, gdzie znajduje się siedziba parafii. Mieszkańcy naszej dzielnicy żyją zazwyczaj w bardzo skromnych warunkach. Ubóstwo jest bardzo widoczne.  W wąskich i casnych uliczkach znajduje się również nasz Dom Serca, który jest „domem dla wielu“.

 

Apostolaty zewnetrzne:

  • Więzienie dla kobiet w Tamara
  • Asilo San Felipe - dom dla osób starszych i chorych, które nie mają rodziny.

 

Spotkania i wyjazdy organizowane przez Dom Serca:

  • Szkoła wspólnoty z przyjaciółmi z dzielnicy
 

Świadectwa wolontariuszy

Klaudia

Klaudia, misja w Tegucigalpa (2016-2017)

Za mną pierwsze dwa tygodnie w Tegucigalpa, a raczej w Pedregal, bo tak się nazywa dzielnica, w której mieszkam i spędzam prawie cały mój czas.  Jestem pewna, że moja obecność tutaj nie jest zbiegiem okoliczności ale cudem. Cudem, który się dzieje dzięki Waszej pomocy, dzięki Waszej modlitwie i wsparciu finansowemu.  Jednym

Agata Michalska

Agata, misja w Tegucigalpa (2017-2018)

Pracuje z młodzieżą by rozmawiać o relacjach. Wspina się by czuć satysfakcję. Śmieje się by pielęgnować życie. Jedzie na misje do Hondurasu by spełniać marzenia i być dla innych.